Nauczyłam kobietę-węża flirtować — a potem zaszłam z nią w ciążę

Doktorantka Isabella bierze starożytną władczynię Meduzę-Christine za jedną z wężoludzi i uczy ją pieśni godowych, co Christine odbiera jako wyznanie miłości. Po ucieczce Isabelli Christine ją porywa; odżywają zapomniane wspomnienia z dzieciństwa, rozwiewając narosłe nieporozumienia. Isabella oświadcza się, po czym wspólnie zakładają rodzinę ze swoim wężowym dzieckiem.